Bazı yolculuklar, yürümekle değil, beklemekle başlar…

Ve insan, en çok çocukluğunun sessizliğinde büyür.

Bu kitap; aynı koridorlarda adımları birbirine karışmış üç çocuğun hikâyesi.

Aynı ekmeği bölüşmüş, aynı yokluğu susarak öğrenmiş, aynı gölgeye sığınmış üç kalbin…

Yatılı okulun duvarlarında asılı kalan sesler, akasyanın altında saklanan sırlar ve evin neresi olduğu sorusu…

Belki de büyümek, dönüp bir gün o gölgenin altına yeniden bakabilmektir.

Kendi Gölgesinde Büyüyenler

Hasretin sesi kısık, çocukluğun ise hâlâ sıcak olduğu bir yere çağırıyor okuru. Cebrail Yeşilyurt