Aşkın en kırılgan hâlinden umudun en dirençli sesine uzanan bu şiirler, yaşamın hem bireysel hem de toplumsal izlerini yüreğin süzgecinden geçiriyor. Esin Döndüoğlu, sözcükleriyle kimi zaman bir ayrılığı, kimi zaman bir çocuğun gülüşünü, kimi zaman da insan olmanın sorumluluğunu duyumsatırken okuru kendi iç yolculuğuna davet ediyor. Her şiir, yaşamın içinden kopup gelen samimi bir nefes ve insan ruhuna bırakılmış içten bir iz...