İnsan ilişkilerini, belleğin izlerini ve hayatın görünmeyen katmanlarını anlamaya duyduğu ilgi, onun edebiyatla kurduğu bağın temelini oluşturur. Yazınında geçmişle bugün arasındaki ince çizgiye, insanın iç dünyasına, söylenememiş sözlere ve zamanın değiştirdiği hayatlara odaklanır.

Gündelik yaşamın sıradan görünen ayrıntılarında saklı anlamları keşfetmeyi, insanın kendisiyle ve geçmişiyle kurduğu ilişkiyi anlatmayı önemser.

İlk romanı ‘Aynı Hayatın Kıyısında’ , İstanbul’un kalabalığından uzaklaşıp Ege’nin sakin bir kasabasında yeni bir hayat kurmaya çalışan bir kadının, eski bir ahşap sandıkta bulduğu mektuplarla geçmişin izini sürmesini konu alır. Bu karşılaşma, yalnızca saklı kalmış hikâyelerin değil, insanın kendi hayatına ilişkin sorularının da kapısını aralar. Roman; geçmiş, kayıp, dostluk, sevgi ve yeniden başlama cesareti etrafında okuru insan ruhunun derinliklerine uzanan bir yolculuğa davet eder.

Aslıhan Gök için edebiyat, insanın kendine ve başkalarına başka bir gözle bakabilmesinin yollarından biridir. Çünkü bazen bir mektup yıllardır susan bir hikâyeyi yeniden başlatır; bazen de insan, hayatını değiştiren cevabı hiç beklemediği bir yerde bulur.